Zhelinë
Sa më shumë
që më tretën vitet
shtigjeve të pakthim,
dashuria me ritet në emrin tënd.
E di peshën e gurit
në gjirin e Fojnikut,
te ti ka folenë kënga e bilbilit,
uji i kthjellët i Kroit të Madh
cicërima e dallëndysheve.
se c´ma kënda
rrushin e pjergullave tua
parajse trëndafilash xixellonjash
ku kënga është këngë.
Ngado që shkova
shpirtin ta lash peng
dashuria e zgjarte me digjet n´krahrorë.
si kthetra shqiponje
fole kacakësh në kohën e zullumit.
Zhelinë, akuarel dashurie,
pranver e vargut tim.
sa më shum që më tretën vitet
shtigjeve të pa kthim
dashuria më ritet në emrin tënd.